سربرگ HTML
برچسب <head>
اين برچسب
شامل اطلاعاتی عمومی درباره فايل HTML می باشد. عناصر داخل
برچسب <head> توسط مرورگر
نشان داده نمی شوند. بر اساس استانداردهای HTML فقط تعداد کمی از
برچسبها مجاز به قرار گرفتن در برچسب <head>می باشند و آنها عبارتند از :<title> و <base> و <link> و <meta> و <style> و <script>.
برچسب <title>
توسط اين
برچسب می توانيم عنوانی در نوار عنوان مرورگر بنويسيم. همانطور که در
مثال زير می بينيد عبارت The title در نوار عنوان به نمايش در
خواهد آمد. در ضمن اين عبارت در متن مرورگر ديده نمی شود و فقط محتويات داخل
برچسب پاراگراف ديده خواهد شد.
<html>
<head>
<title>The
title</title>
</head>
<body>
<p>This text is displayed
</p>
</body>
</html>
برچسب <base>
توسط اين
برچسب که معمولا با مشخصه target همراه است می توان
شيوه ارجاع به صفحه ديگری را در لينکها تعيين کرد. و ديگر نيازی به
تعيين مجدد آن در برچسب <a> نمی باشد. مشخصه target به طور کامل در مبحث لينک ها توضيح داده شده است. به عنوان مثال اگر
از دستور زير
<head><base target="_blank"></head>
در فايل HTML خود استفاده کرده باشيم دو دستور زير کاملا مثل هم عمل خواهند کرد يعنی
هر دو سايت Yahoo را در پنجره جديدی باز خواهند کرد.
<a href="http://www.yahoo.com" target="_blank">
This link</a>
<a href="http://www.yahoo.com">This link</a>
برچسب <meta>
هدف استفاده
از برچسب <meta> تدارک اطلاعاتی
اضافی درباره فايل می باشد. و اغلب شامل اطلاعاتی می باشد
که مربوط به مرورگر و موتورهای جستجو است مانند شرحی از محتويات فايل HTML.
معمولا همراه اين برچسب از دو مشخصه name و content
استفاده می شود. بعضی از موتورهای جستجو از اين اطلاعات برای
فهرست بندی صفحه شما استفاده می کنند. از آنجا که بعضی از
طراحان و مديران سايت های وب برای اينکه سايتشان مقام بهتری در
موتورهای جستجو بدست آورد گاهی کلمات کليدی را چندين بار تکرار
می کردند و به عبارتی در رتبه بندی واقعی موتورهای
جستجو اختلال ايجاد می کردند، به همين دليل بعضی از موتورهای
جستجو از استفاده اطلاعاتی که توسط برچسب meta تدارک ديده می شود
خودداری می کنند. ولی به هر حال شما استفاده از اين برچسب را
فراموش نکنيد و استفاده از آن را در برنامه کاری خود قرار دهيد.
دستور زير
توضيحی درباره صفحه شما به فايل HTML اضافه می کند.
<meta name="description"
content="This page is a tutorials on HTML.">
دستور زير
کلمات کليدی صفحه شما را به فايل HTML اضافه می کند.
<meta name="keywords"
content="HTML, CSS, JavaScript, VBScript">
برچسب meta
کاربرد های ديگری نيز دارد که به در جای خود راجع به آنها صحبت
خواهيم کرد. در اينجا به ذکر يکی از آنها می پردازيم. فرض کنيد شما
قبلا يک سايت وب با نام youname.com داشتيد و بنا به دلايلی
می خواهيد از نام جديد yournewname.com استفاده کنيد درضمن
محتويات هر دو سايت مثل هم می باشد در اين صورت نيازی به صرف هزينه
اضافه برای هر دو سايت نداريد و کافی است کاربرانی را که به
آدرس قبلی شما مراجعه می کنند را به آدرس جديد هدايت کنيد و برای
اين کار می توانيد از برچسب meta و از دو مشخصه http-equiv و content به شيوه زير استفاده کنيد :
<meta http-equiv="Refresh"
content="5;url=http://www.yournewname.com">
عدد 5
که در content مشاهده می کنيد مدت زمانی است طول می
کشد تا کاربر به آدرس جديد منتقل شود و اين زمان بر حسب ثانيه می باشد؛ که
اگر از عدد 0 استفاده کاربر فورا به آدرس جديد منتقل شود. در ضمن بهتر است
لينکی در فايل خود قرار دهيد تا اگر کاربر به طور خودکار به آدرس جديد منتقل
نشد بتواند با کليک بر لينک موجود به آدرس جديد برود :
<a href="http://www.yournewname.com">
http://www.yournewname.com</a>
برچسب <link>
اين برچسب
بيشتر مورد استفاده CSS می باشد. CSS که مخفف Cascading Style Sheets می باشد خود مبحثی گسترده است و در دوره های
آموزشی بعدی مفصلا به آن خواهيم پرداخت لذا در اينجا فقط اشاره ای
مختصر به آن می کنيم.
برای
اضافه کردن شيوه های نگارش به تعداد زيادی از صفحات استفاده از يک برگه
شيوه نگارش خارجی کار ايده آلی می باشد. يعنی استفاده از
يک فايل CSS که تنها با ويرايش آن می توانيد ظاهر کليه
صفحات خود را تغيير دهيد. هر صفحه بايد توسط برچسب <link> ( که در سربرگ صفحه قرار می گيرد يعنی داخل برچسب <head>) به فايل CSS که شيوه های نگارش در آن تعيين شده اند،
متصل شود.
<head>
<link rel="stylesheet"
type="text/css" href="mystyle.css" >
</head>
در مثال فوق
مرورگر شيوه های نگارش تعيين شده را از فايل mystyle.css خواهد خواند و متن فايل را بر اساس آنها قالببندی می کند.
يک فايل CSS توسط هر ويرايشگر ساده متن از مانند برنامه notepad
قابل نوشتن است و اين فايل نبايد هيچ يک از برچسب های HTML
را داشته باشد و فقط بايد شامل دستورات CSS باشد و بهتر است با پسوند .css
ذخيره شود. در مثال زير يک فايل CSS نشان داده شده است :
hr {color: sienna} p {margin-left: 20px}body {background-image: url("images/back40.gif")}برچسب <style>
اين برچسب
نيز مورد استفاده CSS می باشد. به جای آنکه دستورات CSS
در فايلی جدا قرار داده شوند می توانند در داخل فايل HTML
ما قرار گيرند. شيوه نگارش داخلی را در داخل سربرگ و توسط برچسب <style> تعيين می کنيم. مانند مثلا زير :
<head>
<style type="text/css">
hr {color: sienna}p {margin-left: 20px}body {background-image: url("images/back40.gif")}</style>
</head>
حال مرورگر
شيوه های نگارش تعيين شده را می خواند و متن فايل را براساس آنها
قالببندی می کند.
برچسب <script>
از اين برچسب
زمانی استفاده می کنيم که بخواهيم دستورات vbscript يا javascript و ... را در فايل HTML خود به کار ببريم، يا اين
دستورات را از فايلی ديگر بخوانيم.
*به عنوان
مثال دستور زير کدهای java را از فايل MyScripts.js فراخوانی می کند.
<script language="javascript" src="MyScripts.js">
</script>
مثال زير
کدهای java را در HTML ما می نويسد که
توسط مرورگر اجرا خواهد شد.
<script type="text/javascript">
document.write("Hello World!") </script>
Hello World!
بازگشت به فهرست
بازگشت به صفحه نخست